نماز

رفت با پای خودش آن ماه سوی قتلگاهکربلا آمد به استقبال او وقت پگاهدل برید از خود که دل را وقف مولایش کنددل برید از خاطراتش این چنین با یک نگاهدر نگاهش انقلابی شد مهیای ظهوربرق چشمانش پدید آورد توفان در سپاهنالهی هَلْ مِنْ مُعین، او را هوایی کرده بودتا حریم عشق پر زد، پاسبان خیمه گاهسربلند از امتحان آورد سر را روی دستروی خاک افتاد سردار رشید بی گناهزخم شد دیگر نگاه "شام" در یومُ الوداعآه امان از قل...

ادامه مطلب